Adrik de Havking

pyawakit 

Godność: Adrik de Havking
Płeć: Mężczyzna
Wiek: 17 lat
Stan: Główny naukowiec na Półwyspie Aralun 
Rasa: Hybryda klasy gamma
Status: Być może zaczyna powoli czuć coś do jednego ze swoich obiektów testowych, Olivy
Powiązania: 

• Nie żyjący już ojciec i matka
• Siostra Azra, z którą nie ma najlepszej relacji 

Usposobienie: 

- posiada władczą postawę, którą widać po jego posturze (pewna siebie, spokojna postawa ciała, brak "niepotrzebnych" ruchów, może nawet pewnego rodzaju elegancja) 

- nie dzieli się z nikim uczuciami, wielu uważa go za "wypranego z jakichkolwiek emocji" 

- jest świetnym aktorem, często wykorzystuje tą umiejętność 

- mało śpi 

- bywa nerwowy kiedy coś idzie nie tak jak zaplanował 

- lubi urozmaicać sobie codzienność niegrzecznymi zabawami w polowania na ludzi (ciiiii) 

Umiejętności:
Aparycja: Adrik to młodzieniec średniego wzrostu oraz smukłej postury o kasztanowych, prostych włosach. Można by rzec, że na pierwszy rzut oka wygląda bardzo pospolicie - jak przeciętny, nie wyróżniający się nastolatek. Zdecydowanie największą uwagę w całym jego wyglądzie zwracają na siebie oczy - przenikliwe, spostrzegawcze, w kolorze lodu tak mroźnego, że niemal odbijającego nocą księżycowe światło. Przeważnie podkreślają je delikatne cienie pod oczami, sygnalizujące małą ilość snu. Adrik posiada wiele blizn na ciele, które nie są jednak zbyt widoczne przez jasny odcień jego skóry. 

Jako iż chłopak jest hybrydą, potrafi przybrać postać zwierzęcą oraz pół-zwierzęcą. Podczas przemiany jego włosy oraz kończyny jako pierwsze przybierają czarną, smolastą barwę. Następnie z pleców wyłaniają się kolce i pojawia ogon. Ciało w całości pokrywa się czarną sierścią, a jego postać przybiera już w pełni zwierzęce kształty. Adrik potrafi przemienić się natychmiast, w mgnieniu oka. Może także zatrzymać przemianę w dowolnym jej etapie, potrafi doskonale ją kontrolować. 

Biografia:

Urodził się już w czasie rebelii na kontynencie Aries. Jego matka zmarła przy porodzie przez zawartą w jego krwi truciznę (geny ojca). 

Wątki pozwalające lepiej zrozumieć postać: 

Adrik o przemienianiu: 

,,Nie muszę dawać nadziei bezbronnym ludziom. Mogę ich przemieniać, dając im siłę i przynajmniej szanse na przeżycie w tym bezwzględnym miejscu."

Początkowym celem Adrika było pozbycie się Ruvika, przez którego świat zaczął wyglądać tak jak wygląda. Z czasem jednak zrozumiał, że nawet jeżeli uda mu się tego dokonać, to i tak nic się nie zmieni. Właśnie dlatego, pomimo tego, że dalej chce dopaść Ruvika - tym razem nie aby go zabić, ale aby na nim eksperymentować - skupia się także na przemienianiu innych. Nie może już cofnąć tego, jak aktualnie wygląda Aralun, ale może dać swoim sprzymierzeńcom szansę na nauczenie się życia na nowo, w realiach nowego świata. Nawet, jeżeli droga przez to wymaga poświęceń innych istot, podobnie jak dla swoich celów poświęcał je Ruvik. Właśnie dlatego większość sprzymierzeńców Fenrira jest mu tak oddana.

O jego siostrze:

Azra była starszą siostrą Adrika. Była słabsza fizycznie niż jej brat oraz dłużej zajęło jej opanowanie zwierzęcej formy odziedziczonej po rodzicach. 

Tuż po śmierci ojca, kiedy byli dziećmi, zostali napadnięci przez żołnierzy Morhen. Adrik zdążył wtedy uciec, zostawiając swoją siostrę w tyle.

Kiedy zdążył jednak nieco wydorośleć, urosnąć w siłę oraz status - ponieważ rozwijał już wtedy swoją działalność jako główny naukowiec oraz dowódca metamorfoz w Starym Mieście - postanowił spróbować ją odnaleźć. Pamiętał dokładnie, że została zabrana przez żołnierzy Morhen, a więc być może dla eksperymentów. Mogła żyć.

Jako Fenrir przeprowadził wtedy ukryty atak na Morhen, który jednak okazał się koszmarny w skutkach. Nie wiedząc o tajnych podziemiach królestwa, nie spodziewał się w szeregach wroga tak licznych okazów metamorfoz. Nie były one tutaj nawet przemieniane, chociaż próbowano. To były metamorfozy sprowadzone z Aralun, poddane teraz królowi Morhen, dającemu im złudną nadzieję na odnalezienie lekarstwa.

Tamtej nocy zginęli wszyscy, którzy towarzyszyli Fenrirowi, a którym nie udało się uciec na czas. Niektórzy, mając daremną nadzieję na oszczędzenie im życia wyjawili wrogowi powód, dla którego Fenrir przeprowadził atak. Nie oszczędzono życia nawet zwykłym mieszkańcom królestwa, którzy widzieli lub słyszeli cokolwiek związanego z metamorfozami. Ich istnienie było największej wagi tajemnicą, która nie mogła wyjść na jaw, nawet za cenę niewinnego życia. 

Siostra Adrika faktycznie żyła. Żyła i została wykorzystana jako karta przetargowa między królem a nim samym. Jeżeli nie chciał jej ponownie stracić, musiał nawiązać współpracę. 

Adrik, pomimo braku więzi z siostrą czuł, że jest jej to winien po tym, co stało się kiedy byli dziećmi. Uległ oraz przekazał tamtejszym naukowcom swoją wiedzę, z pewnymi jednak wyjątkami. Na zlecenie króla rozpoczął także badania nad odnalezieniem substancji działającej jak lekarstwo. Tak właśnie powstało Huminium - które w zależności od dawki czasowo niwelowało wszelkie geny metamorfoz i hybryd.

Dodatkowo o siostrze Adrika:

Adrik nie wiedział, że jego siostra została użyta w pewnego rodzaju teatrzyku, który miał nastawić ją przeciwko niemu samemu - na wypadek gdyby jakimś cudem udało mu się do niej dostać i chciał ją uwolnić. Została przekonana, że uwczesny książę Morhen, podczas wydarzeń tamtej pamiętnej nocy ataku, zaczął czuć w jej stronę sympatię. Została zabrana na dwór królewski oraz zmanipulowana - w taki sposób, by była przekonana, że jest tam tylko i wyłącznie z własnego wyboru.